مهربان ِ من

                             کسی ست که همه چیز را دوست دارد

                             کسی ست که لبخند را بر لبانم می کارد

                             کسی ست که زیر سایه ی درختِ پیر

                                                                           برای ماه، لالایی می خواند

                             و کسی ست که با شادی هایم، شاد

                                                                           و با غم هایم، سنگ صبور